Skip to main content

نمایندگی انحصاری ابزارهای کاماک (KAMAK)

معرفی اجزای دریل برقی + کاربرد هر قسمت

راهنمای استفاده صحیح از دریل برقی

احتمال خیلی زیاد اگر الان این صفحه رو باز کردی، یا یه دریل برقی تو خونه/کارگاه داری که دقیق نمی‌دونی چی به چیه، یا می‌خوای قبل خرید، با اجزای دریل برقی آشنا بشی که انتخابت اشتباه نباشه.

واقعیت اینه که برای خیلی‌ها دریل فقط یه وسیله‌ است که مته می‌خوره و سوراخ می‌کنه، ولی وقتی یک‌بار سه‌نظام لق می‌شه، کابل می‌سوزه یا موتور بوی سوختگی می‌ده، تازه می‌فهمیم شناخت قسمت‌های مختلفش چقدر لازم بوده.

اگر بدونی هر کدوم از اجزای دریل برقی دقیقا چه کاری می‌کنه از موتور و سه‌نظام گرفته تا کلید گاز، گیربکس، زغال، کابل و حتی مته‌ها  هم بهتر از دستگاه استفاده می‌کنی، هم کمتر پول تعمیر و تعویض می‌دی، هم ریسک خراب‌کردن کار و حتی برق‌گرفتگی پایین‌تر میاد.

تو این مقاله، می‌ریم سراغ معرفی همه بخش‌های مهم دریل برقی و کاربرد هر کدوم. هم از نظر فنی، هم از نظر استفاده‌ روزمره، برات روشن کنم کدوم قسمت چه وظیفه‌ای داره و چطور با استفاده و نگهداری درست، عمر دستگاه رو بیشتر کنی.

فهرست مقاله

دریل برقی دقیقا از چه اجزایی تشکیل شده؟

وقتی دریل برقی رو نگاه می‌کنی، ظاهرش ساده به نظر می‌رسه؛ یه بدنه، یه دسته، یه مته جلوش و یه کابل پشتش. ولی پشت این ظاهر ساده، چند تا بخش اصلی هست که هر کدوم اگر درست کار نکنه، کل دستگاه به درد نمی‌خوره. برای همین، شناخت اجزای دریل برقی فقط برای تعمیرکارها نیست؛ برای استفاده‌ کننده‌ معمولی هم لازم است.

نگاهی سریع و ساده به اجزای دریل برقی

به‌طور خلاصه، مهم‌ترین اجزای دریل برقی این‌ها هستند:

  • بدنه و دسته: همون چیزی که دریل رو دستت می‌گیری و کنترل می‌کنی.

  • کلید روشن/خاموش و کلید گاز (تریگر): برای شروع کار و تنظیم سرعت.

  • سه‌نظام: قسمتی که مته رو نگه می‌داره.

  • موتور: قلب دستگاه که برق رو به حرکت دورانی تبدیل می‌کنه.

  • گیربکس و مکانیزم چکشی (در مدل‌های چکشی): برای تنظیم قدرت و حالت ضربه‌ای.

  • زغال‌ها: انتقال‌دهنده جریان به موتور.

  • کابل و دوشاخه: مسیر ورود برق به دستگاه.

  • شکاف‌های تهویه و بخش‌های ایمنی: برای خنک‌کاری و جلوگیری از آسیب.

بخش‌های اصلی بدنه و ظاهر دریل برقی

وقتی برای اولین بار یک دریل را در دست می‌گیرید، دو مورد اول توجه شما را جلب می‌کند: بدنه و کلیدهایی که با آن کار می‌کنید. این بخش‌ها ساده به نظر می‌رسند، اما در دنیای ابزار، همین جزئیات تعیین‌کننده راحتی شما در پروژه‌های طولانی‌مدت هستند.

بدنه و دسته دریل برقی؛ طراحی ارگونومیک و نقش آن

بدنه دریل برقی معمولاً از پلاستیک‌های فشرده و مقاوم (اغلب با الیاف شیشه‌ای تقویت‌شده) ساخته می‌شود تا در برابر ضربه‌های احتمالی و حرارت موتور مقاومت کند. اما آنچه مهم است، طراحی «ارگونومیک» دسته است. اگر دسته دریل به‌خوبی طراحی نشده باشد، پس از چند دقیقه کار، مچ دست شما خسته می‌شود یا لرزش دستگاه به اعصاب دست فشار می‌آورد.

بسیاری از مدل‌های حرفه‌ای، دارای روکش‌های لاستیکی نرم (Soft Grip) روی دسته هستند که باعث می‌شود دریل در دست لیز نخورد، حتی اگر دست شما عرق کرده باشد. این لایه‌ها در اجزای دریل برقی نقش مهمی در جذب بخشی از ارتعاشات دستگاه ایفا می‌کنند تا کاربر حین کار دقت بیشتری داشته باشد.

کلید روشن/خاموش و کلید گاز (تریگر) در دریل برقی

قلب تعامل شما با دستگاه، «کلید گاز» یا همان تریگر (Trigger) است. اکثر دریل‌های مدرن مجهز به کلیدهای «گازی» هستند؛ یعنی هرچقدر فشار انگشتتان را روی کلید بیشتر کنید، دور موتور بالاتر می‌رود. این ویژگی برای باز و بسته کردن پیچ‌ها حیاتی است تا کنترل دقیقی روی چرخش داشته باشید.

در کنار این کلید، معمولاً یک «دکمه قفل‌کن» وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد دریل را در وضعیت روشن دائم قرار دهید (مخصوصاً برای سوراخ‌کاری‌های طولانی). همچنین یک کلید کوچک «چپ‌گرد/راست‌گرد» هم روی بدنه تعبیه شده که جهت چرخش مته را عوض می‌کند؛ این ویژگی برای باز کردن پیچ‌ها یا زمانی که مته در کار گیر می‌کند، فوق‌العاده کاربردی است. دقت کنید که هنگام استفاده، هرگز در حین چرخش موتور، جهت چرخش را ناگهان تغییر ندهید، چون می‌تواند به چرخ‌دنده‌های داخلی آسیب جدی بزند.

سه‌نظام دریل برقی و انواع آن

سه‌نظام شاید مهم‌ترین بخش قابل‌مشاهده در بین اجزای دریل برقی باشد؛ همان قطعه‌ای که مته را می‌گیرد و اگر درست کار نکند، کل سوراخ‌کاری‌ات یا کج می‌شود یا مته وسط کار در می‌آید. خیلی‌ها موقع خرید فقط به قدرت موتور نگاه می‌کنند، در حالی که سه‌نظام خوب، نصف دردسرهای کار با دریل را کم می‌کند.

سه‌نظام چیست و چه نقشی در اجزای دریل برقی دارد؟

سه‌نظام در واقع همان «گیره مخصوص مته» است که در جلوی دریل قرار دارد. این قطعه سه فک متحرک دارد که با چرخاندن سه‌نظام، این فک‌ها به هم نزدیک یا از هم دور می‌شوند و به این شکل مته را محکم در مرکز نگه می‌دارند. هرچه سه‌نظام با کیفیت‌تر باشد، مته کمتر لقی دارد و دقت سوراخ‌کاری بیشتر است.

ظرفیت سه‌نظام‌ها معمولاً با عددی مثل ۱۰ میلی‌متر یا ۱۳ میلی‌متر مشخص می‌شود؛ یعنی حداکثر قطر ساقه مته‌ای که می‌تواند بگیرد. در بین اجزای دریل برقی، سه‌نظام جایی است که مستقیماً با فشار کار، ضربه‌ها و نیروی پیچشی درگیر است، برای همین اگر مته نامتعادل یا کج ببندید، هم سه‌نظام زودتر خراب می‌شود، هم به شفت موتور فشار می‌آید.

انواع سه‌نظام دریل برقی (آچارخور، خودکار، خودقفل‌شونده)

به طور کلی چند نوع سه‌نظام در دریل‌ها رایج است:

  • سه‌نظام آچارخور: برای سفت و شل کردن آن از یک آچار مخصوص استفاده می‌شود. مزیتش این است که اگر درست ببندید، مته خیلی محکم و مطمئن نگه داشته می‌شود. عیبش این است که اگر آچار گم شود، دردسر دارید.

  • سه‌نظام خودکار (Hand Tightening): با دست و بدون آچار سفت و شل می‌شود. سریع و راحت است و برای کاربر خانگی، انتخاب محبوبی است.

  • سه‌نظام خودقفل‌شونده (Keyless Auto-Lock): نوعی سه‌نظام خودکار پیشرفته است که هنگام چرخش، خودش قفل می‌کند و مانع شل شدن مته می‌شود. این نوع در دریل‌های باکیفیت و نیمه‌حرفه‌ای بیشتر دیده می‌شود.

در انتخاب و بررسی اجزای دریل برقی، حتما به نوع سه‌نظام، ظرفیت و کیفیت ساخت آن دقت کن؛ چون مستقیم روی دقت، امنیت و طول عمر مته‌ها و دستگاه اثر می‌گذارد.

موتور دریل برقی و زغال‌ها؛ قلب تپنده دستگاه

هرچقدر هم بدنه خوش‌دست و سه‌نظام باکیفیت باشد، بدون موتور، دریل فقط یک تکه پلاستیک و فلز است. موتور و زغال‌ها مهم‌ترین اجزای دریل برقی هستند که مستقیماً با برق و فشار کار درگیرند. اگر این بخش‌ها را کمی بشناسی، هم بهتر از دستگاه کار می‌کشی، هم احتمال سوختن موتور را کم می‌کنی.

موتور دریل برقی چگونه کار می‌کند؟

در اکثر دریل‌های برقی خانگی و نیمه‌حرفه‌ای، از موتور یونیورسال استفاده می‌شود؛ موتوری که می‌تواند با برق AC شهری کار کند و در عین حال دور بالا و قدرت مناسب بدهد. وقتی کلید گاز را می‌فشاری، برق از کابل وارد مدار می‌شود، از زغال‌ها رد می‌شود و به سیم‌پیچ‌های موتور می‌رسد. در نتیجه، روتور شروع به چرخش می‌کند.

این حرکت دورانی موتور، از طریق دنده‌ها و گیربکس به سه‌نظام منتقل می‌شود. اگر گیربکس چند‌سرعته باشد، با تغییر نسبت دنده‌ها می‌توانی بین سرعت بالا/قدرت کم و سرعت کم/قدرت زیاد جابه‌جا شوی. همین هماهنگی بین موتور، گیربکس و سه‌نظام است که باعث می‌شود دریل بتواند هم روی چوب نرم با سرعت بالا کار کند، هم روی بتن با قدرت بیشتر و سرعت کمتر.

زغال دریل برقی چیست و چه زمانی باید عوض شود؟

زغال‌ها (Brushes) قطعات کوچکی از جنس کربن فشرده‌اند که روی کالکتور موتور می‌لغزند و جریان برق را به روتور منتقل می‌کنند. در بین اجزای دریل برقی، زغال جزو قطعات مصرفی است؛ یعنی به مرور زمان ساییده و کوتاه می‌شود و باید تعویض شود.

علائم تمام شدن یا خراب شدن زغال‌ها:

  • جرقه زیاد و غیرعادی از قسمت پشت موتور

  • بوی سوختگی یا صدای غیرعادی هنگام کار

  • کاهش محسوس قدرت دریل یا قطع و وصل شدن ناگهانی

در بسیاری از دریل‌ها، درپوش‌های کوچکی روی بدنه تعبیه شده که دسترسی به زغال‌ها را آسان می‌کند. طبق توصیه دفترچه‌های راهنمای رسمی سازندگان، بهتر است هر چند وقت یک‌بار زغال‌ها را چک کنید؛ چون اگر کاملاً تمام شوند و همچنان با دستگاه کار کنید، ممکن است به کالکتور و سیم‌پیچ موتور آسیب جدی بزنند و آن وقت هزینه تعمیر، چند برابر قیمت زغال خواهد شد.

گیربکس، حالت چکشی و تنظیم سرعت در دریل برقی

گیربکس بخشی از اجزای دریل برقی است که اجازه می‌دهد قدرت موتور را به روش‌های مختلفی روی کار پیاده کنید. بدون گیربکس، دریل یا خیلی کند بود یا قدرت کافی برای سوراخ‌کاری سطوح سخت را نداشت.

گیربکس دریل برقی و نقش آن در قدرت و سرعت

گیربکس مجموعه‌ای از چرخ‌دنده‌هاست که سرعت دورانی بالای موتور را به گشتاور (قدرت چرخشی) تبدیل می‌کند. در دریل‌های دو سرعته، شما با یک کلید کشویی روی بدنه، بین دو حالت جابه‌جا می‌شوید:

  1. سرعت بالا/گشتاور پایین: برای سوراخ‌کاری چوب و فلزات با مته‌های کوچک که نیاز به چرخش سریع دارند.

  2. سرعت پایین/گشتاور بالا: برای باز و بسته کردن پیچ‌های بلند یا سوراخ‌کاری با مته‌های بزرگ و قطور.

فشار آوردن بیش از حد به دستگاه در سرعت پایین یا استفاده از مته‌های غیراستاندارد، مستقیماً به چرخ‌دنده‌های این بخش از اجزای دریل برقی آسیب می‌زند.

حالت چکشی (Hammer) و کلید انتخاب حالت

اگر روی دریل خود یک آیکون شبیه به «چکش» می‌بینید، یعنی دریل شما چکشی است. وقتی این حالت را فعال می‌کنید، دستگاه علاوه بر چرخش، ضربات بسیار سریع و متوالی به مته وارد می‌کند. این کار برای خرد کردن بتن یا دیوار آجری بسیار حیاتی است. یادتان باشد هرگز نباید حالت چکشی را برای سوراخ‌کاری روی چوب یا فلز استفاده کنید، چون دقت کار را به شدت پایین می‌آورد و به نوک مته آسیب می‌زند.

کلید تنظیم سرعت و دکمه قفل‌کن (Lock) روی دریل برقی

روی بسیاری از دریل‌ها یک پیچ تنظیم کوچک (معمولاً روی کلید اصلی) وجود دارد که حداکثر سرعت را محدود می‌کند. این عالی است! چرا؟ چون وقتی می‌خواهید با پیچ‌گوشتی کار کنید، نیازی نیست نگران سرعت زیاد باشید؛ این محدودکننده باعث می‌شود کلید گاز دریل، خیلی نرم و کنترل‌شده عمل کند. همچنین دکمه «قفل‌کن» که کنار کلید اصلی است، برای سوراخ‌کاری‌های مداوم طراحی شده تا انگشتتان خسته نشود و دریل با سرعت ثابت به کار ادامه دهد.

کابل، دوشاخه و سیستم ایمنی در اجزای دریل برقی

شاید در ظاهر، کابل و دوشاخه فقط یک رابط ساده به نظر برسند، اما در لیست اجزای دریل برقی، این بخش‌ها خط مقدم ایمنی شما هستند. یک کابلِ آسیب‌دیده یا سیستم تهویه معیوب، نه تنها عمر دستگاه را کوتاه می‌کند، بلکه می‌تواند خطرات جانی جدی (مثل برق‌گرفتگی) به همراه داشته باشد.

کابل و دوشاخه؛ این قسمت ساده را دست‌کم نگیرید

کابل دریل برقی باید انعطاف‌پذیر و در عین حال مقاوم در برابر کشش و سایش باشد. متأسفانه یکی از شایع‌ترین دلایل خرابی دریل‌ها، قطع شدن کابل از محل اتصال به بدنه است.

  • نکته حرفه‌ای: هیچ‌وقت دریل را با گرفتنِ کابل جابه‌جا نکنید.

  • نکته ایمنی: اگر در حین کار متوجه شدید کابل داغ شده یا پوسته آن دچار بریدگی شده، بلافاصله کار را متوقف کنید. استفاده از
    کابلِ آسیب‌دیده، جریان ورودی به موتور را ناپایدار می‌کند و می‌تواند منجر به نیم‌سوز شدن موتور شود.

سیستم‌های ایمنی و تهویه (شکاف‌های هوا، فیوز داخلی و…)

دریل‌ها در حین کار گرمای زیادی تولید می‌کنند. شیارهای خروجی هوا که روی بدنه می‌بینید، در واقع وظیفه خنک‌کاری موتور را بر عهده دارند. اگر این شیارها با گرد و غبار یا براده‌های چوب و فلز مسدود شوند، هوای گرم داخل دستگاه نمی‌تواند خارج شود و موتور به سرعت داغ می‌کند.

بسیاری از سازندگان معتبر در بین اجزای دریل برقی از سیستم‌های خنک‌کننده داخلی استفاده می‌کنند؛ پس همیشه سعی کنید بعد از اتمام کار، با یک دمنده یا پارچه، گرد و غبار را از روی این شیارها پاک کنید. همچنین، در برخی دریل‌های صنعتی، سیستم‌های فیوز داخلی (سنسورهای حرارتی) تعبیه شده که اگر دما بیش از حد بالا برود، دستگاه را موقتاً خاموش می‌کنند تا از سوختن موتور جلوگیری شود.

لوازم جانبی مرتبط با اجزای دریل برقی

وقتی صحبت از اجزای دریل برقی می‌شود، نباید از قطعاتی که در واقع «دستِ» دریل هستند غافل شویم. دریل بدون مته یا سریِ مناسب، عملاً بلااستفاده است. انتخاب صحیح این قطعات باعث می‌شود موتور و گیربکس دستگاه شما تحت فشار کمتری کار کنند.

مته‌ها و سرپیچ‌گوشتی‌ها؛ تکمیل‌کننده اجزای دریل برقی

مته‌ها در انواع مختلفی تولید می‌شوند که هرکدام برای یک جنس سطح طراحی شده‌اند:

  • مته آهن (HSS): معمولاً رنگ تیره یا طلایی دارند و برای فلزات و چوب‌های نرم مناسب هستند.

  • مته الماسه: نوک آن‌ها کمی پهن‌تر از بدنه مته است و مخصوص دیوار، آجر و بتن طراحی شده‌اند تا با ضربات حالت چکشی دریل، سطح را خرد کنند.

  • مته چوب: نوک تیز کوچکی دارند که باعث می‌شود مته دقیقاً سر جای مورد نظر شما قرار بگیرد و نلغزد.

استفاده از مته نامناسب (مثلاً مته آهن برای بتن) باعث می‌شود مته داغ کرده و بسوزد و فشار بسیار زیادی به سه‌نظام و موتور وارد شود. در مورد سرپیچ‌گوشتی‌ها (بیت‌ها) نیز دقت کنید که سایز سری، دقیقاً با پیچ مطابقت داشته باشد تا هم پیچ هرز نشود و هم دریل شما به خوبی کار را انجام دهد.

دسته کمکی، خط‌کش عمق، کیف و متعلقات دیگر

بسیاری از دریل‌های چکشی دارای یک «دسته کمکی» هستند که روی بدنه نصب می‌شود. این دسته برای سوراخ‌کاری‌های دشوار که نیاز به فشار زیاد دارید، عالی است چون گشتاور موتور را بهتر کنترل می‌کند و مانع از پیچ خوردن مچ دست می‌شود.

«خط‌کش عمق» نیز میله‌ای است که تعیین می‌کند مته تا چه حد در سطح فرو برود؛ این قطعه برای کارهای دقیق که نمی‌خواهید دیوار پشت کار آسیب ببیند یا سوراخ بیش از حد عمیق شود، بسیار مفید است. کیف حمل هم که بخشی از اجزای دریل برقی نیست، اما جزو متعلقات ضروری است که از ورود گرد و غبار به موتور در زمان انبارداری جلوگیری می‌کند و عمر کل مجموعه را افزایش می‌دهد.

چطور با شناخت اجزای دریل برقی، عمر دستگاه را زیاد کنیم؟

شناخت اجزای دریل برقی فقط برای این نیست که اسم‌ها را بلد باشی؛ اصل ماجرا این است که بدانی هر قسمت چه محدودیتی دارد و چطور باید با آن رفتار کنی تا دستگاه زود از پا نیفتد. اگر کمی اصول استفاده و نگهداری درست را رعایت کنی، همان دریلی که خیلی‌ها بعد یک‌سال می‌سوزانند، برای تو چندین سال کار خواهد کرد.

نکات استفاده صحیح از هر کدام از اجزای دریل برقی

چند نکته ساده ولی مهم:

  • فشار بیش از حد ممنوع: دریل قرار است «ببرد»، نه این‌که با تکیه به زور بازو کار پیش برود. فشار زیاد، مستقیماً به موتور، گیربکس و سه‌نظام فشار می‌آورد.

  • مته مناسب انتخاب کن: مته چوب برای چوب، مته آهن برای فلز، الماسه برای بتن. مته اشتباه یعنی حرارت بالا، کند شدن مته، فشار اضافه روی موتور و در نهایت خراب شدن اجزای دریل برقی.

  • استراحت دادن به دستگاه: در کارهای طولانی، هر چند دقیقه به دریل استراحت بده تا موتور و زغال‌ها خنک شوند.

  • چک کردن کابل و دوشاخه قبل از کار: هر بار قبل شروع، یک نگاه سریع به کابل، محل اتصالش به بدنه و دوشاخه بینداز؛ هر بریدگی یا لهیدگی یعنی یک خطر بالقوه.

  • تمیز نگه داشتن شیارهای تهویه: بعد از کار، گرد و غبار را با برس یا باد از روی شیارها پاک کن تا هوا به‌خوبی عبور کند.

نگهداری و سرویس دوره‌ای اجزای دریل برقی

مثل هر ابزار برقی دیگر، دریل هم هر از چند وقت یک‌بار نیاز به سرویس دوره‌ای دارد:

  • تعویض به‌موقع زغال‌ها: طبق توصیه دفترچه راهنما، زغال‌ها را بعد از چند ده ساعت کار چک کن. اگر خیلی کوتاه شده‌اند یا سطح آن‌ها سوخته است، تعویضشان کن.

  • بررسی سه‌نظام: هر چند وقت یک‌بار، بدون مته در حال چرخش، به صدای سه‌نظام گوش بده. اگر صدای غیرعادی یا لقی احساس کردی، بگذار تعمیرکار آن را بازبینی کند.

  • روغن‌کاری ملایم (در صورت توصیه سازنده): بعضی مدل‌ها نیاز به روغن‌کاری بخشی از گیربکس دارند؛ اما فقط طبق راهنمای رسمی شرکت سازنده این کار را انجام بده، نه با ابتکار شخصی.

  • نگهداری در محیط خشک و تمیز: دریل را در کیف یا جعبه مخصوصش نگه دار تا رطوبت و گرد و غبار کمتری وارد اجزای داخلی شود.

با رعایت این نکات ساده، هم هزینه تعمیرات را به حداقل می‌رسانی، هم از همه ظرفیت اجزای دریل برقی استفاده می‌کنی بدون اینکه دستگاه را نابود کنی.

سخن پایانی

تا اینجای کار، تقریباً با مهم‌ترین اجزای دریل برقی آشنا شدی: از بدنه و دسته‌ی ارگونومیک گرفته تا سه‌نظام، موتور، گیربکس، حالت چکشی، زغال‌ها، کابل، سیستم تهویه و حتی لوازم جانبی مثل مته‌ها و دسته کمکی. اگر حواست باشد هر کدام از این قسمت‌ها دقیقاً چه نقشی دارند، هم موقع خرید انتخاب منطقی‌تری می‌کنی، هم موقع استفاده، دستگاه را الکی تحت فشار نمی‌گذاری.

نکته مهم این است که دریل، یک وسیله «مصرفی، سرمایه‌ای» است؛ یعنی اگر بلد نباشی چطور با اجزای دریل برقی درست کار کنی، مرتب باید پول تعمیر و تعویض بدهی. ولی اگر چند اصل ساده را رعایت کنی، سال‌ها برایت کار می‌کند: فشار نیاوردن، انتخاب مته مناسب، استراحت دادن به دستگاه، تمیز نگه‌داشتن شیارهای تهویه، چک کردن کابل و تعویض به‌موقع زغال‌ها.

اگر تو هم تجربه‌ای با دریل برقی داشتی مخصوصاً خرابی یک بخش خاص یا ترفندی برای استفاده بهتر حتماً در کامنت‌ها بنویس تا بقیه هم استفاده کنند.

سوالات متداول درباره اجزای دریل برقی

کدام‌یک از اجزای دریل برقی بیشتر خراب می‌شود و زودتر نیاز به تعویض دارد؟

در بین اجزای دریل برقی معمولاً زغال‌ها، کابل و سه‌نظام بیشترین استهلاک را دارند. زغال‌ها به‌صورت طبیعی ساییده می‌شوند و باید هر چند وقت یک‌بار تعویض شوند. کابل هم به‌خاطر خم و کشش زیاد، مخصوصاً نزدیک ورودی بدنه، مستعد قطعی است. سه‌نظام اگر همیشه با مته‌ی کج، مته‌ی بی‌کیفیت یا فشار زیاد استفاده شود، لقی پیدا می‌کند و خوب مته را نگه نمی‌دارد. رسیدگی دوره‌ای به همین سه مورد، جلوی خیلی از خرابی‌های جدی‌تر را می‌گیرد.

لق شدن سه‌نظام می‌تواند به دلیل ضربه خوردن، استفاده از مته‌های خم‌شده یا سفت نکردن صحیح مته اتفاق بیفتد. اول مطمئن شو مته سالم و صاف است و آن را درست و تا انتها در سه‌نظام بسته‌ای. اگر باز هم لرزش غیرعادی و لقی داشت، سه‌نظام ممکن است خراب شده باشد یا شفت خروجی گیربکس آسیب دیده باشد. در این حالت، بهتر است دستگاه را به تعمیرکار مجاز بسپاری؛ تعویض سه‌نظام جزو کارهایی است که اگر ناشی انجام شود، به بقیه اجزای دریل برقی هم صدمه می‌زند.

چند نشانه‌ی واضح دارد:

  • جرقه‌های زیاد و غیرعادی از پشت موتور

  • کاهش قدرت دریل یا قطع و وصل شدن ناگهانی

  • بوی سوختگی یا صدای غیرمعمول هنگام کار

اگر درپوش زغال‌ها قابل دسترسی است، می‌توانی آن‌ها را دربیاوری و طولشان را چک کنی؛ وقتی خیلی کوتاه شده‌اند یا سطحشان ترک خورده و سوخته است، یعنی وقت تعویض است. اگر با زغال خراب به کار ادامه بدهی، ممکن است کالکتور موتور آسیب ببیند و آن وقت هزینه تعمیر چند برابر می‌شود و عملاً یکی از گران‌ترین اجزای دریل برقی از بین می‌رود.

برای مصرف خانگی، معمولاً یک دریل برقی با سه‌نظام خودکار یا خودقفل‌شونده انتخاب منطقی‌تری است؛ چون بدون آچار و سریع می‌توانی مته عوض کنی. مهم‌ترین اجزای دریل برقی برای کاربر خانگی: موتور با توان متوسط (نه الزاماً خیلی قوی)، سه‌نظام با کیفیت، کابل خوب، حالت چپ‌گرد/راست‌گرد و ترجیحاً حالت چکشی برای دیوارهای آجری و بتنی است. طراحی بدنه و دسته هم خیلی مهم است؛ چون اگر خوش‌دست نباشد، کوچک‌ترین کار ساده هم خسته‌کننده می‌شود.

باز کردن کامل اجزای دریل برقی بدون تجربه، ریسک دارد. تعویض مته، چک کردن کابل، تمیز کردن شیارهای تهویه و در بعضی مدل‌ها تعویض زغال (اگر دسترسی ساده دارند) کارهایی هستند که کاربر معمولی هم می‌تواند انجام دهد. اما باز کردن موتور، گیربکس، سه‌نظام، یا تعمیر سیم‌کشی داخلی، اگر اشتباه انجام شود، هم می‌تواند خطر برق‌گرفتگی داشته باشد، هم به دستگاه صدمه جدی بزند. برای موارد جدی، طبق توصیه دفترچه‌های رسمی، بهتر است به تعمیرکار مجاز مراجعه کنی.

فیسبوک
توییتر
ایمیل
پرینت

Leave a comment